Ertesi gün yarı sersem ve korkunç bir başağrısı ile uyandığında eve nasıl geldiğini hatırlamaya çalıştı. Sahildeydi ...sızmıştı...tanımadığı insanlar etrafındaydı...aralarından bir kız sanki ''Ozan '' diye seslenmişti...diğerleri adını ,evini soruyorladı...galiba onların yardımı ile eve dönebilmişti. Yüzünü yıkarken aynada hüznü ve acısını gördü. Yüzünü kuruladı ama acısını silemedi. Mutfaktan anne ve kardeşinin sesleri geliyordu. Saçını düzeltti .Derin bir nefes aldı.Yutkundu.Normal görünmek için kendini hazırladığını düşünerek mutfağa geçti. Annesi onu görünce '' Oğlum bu ne hal '' diye sorarak yanağından öptü. ''Hiiiç başım ağrıyor sadece '' diye geçiştirerek kahvaltı masasına oturdu. Karşısında kız kardeşi uzun uzun ve imalı baktı..gülümsedi...''abi biliyor musun ?'' Kardeşine bakti ''neyi '' der gibi... '' hani Kadriye var ya '' '' eee?''... '' Ferit le birlikte tüm kış İtalya' da öğrenci değişim programına katılmışlar. projelerini tamamlamaları gerektiğinden bu yaz buraya daha geç geleceklermiş. Orda çok yararlı ve güzel günler geçirmişler...Hatta Ferit 'in artık italyan bir kız arkadaşı varmış.Belki o da tatilde gelecekmiş''. Ozan ağzında lokmayla öylece bakakaldı...Tüm hisleri birbirine karıştı...en çok da yarım yamalak dinleyerek ,lafın sonunu bilmeden vardığı sonuçlara , varsaydığı ve üzülüp kederlendiği yorumuna ve hatta sahilde millete ''rezil olduğu durumuna kızgınlığını hissetti. Fakat ardından da hemen garip bir rahatlama geldi.Kafasını sallayarak, kendi kendine gülerek masadan kalktı. Mutfaktan çıkarken her iki eli başında kahkahayla gülüyordu...
...DERYA AYDIN MENGÜCÜK - 5...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder