Özlem yakalamıştı abisinin bakışlarını ' nereye bakıyorsun,niye oyalaniyorsun abi ?' Diye söylenmeye başlamıştı bile.Ozleme ne diyecekti ki ,Kadriye' yi merak ettiğini mi anlatsa dalga geçerdi onunla ,açıklama yerine birşeyler uydurmaliydi ama ne? Hiç birşey bulamadığında göre savusturmak en iyisiydi.' Nereye bakacağım ,özlemişim her yeri ,asıl sen beni gozetleyecegine önüne bak taşa takılıp düşeceksin saskin' dedi.Olmustu işte atlatmıştı Özlemi, ama hala aklı iki sokak gerideki evde, daha doğrusu o evin kapalı olan perdelerindeydi.Sahile giderken önlerinden geçtikleri her zaman uğradıkları bakkala uğramadan olmazdı di mi ? Ahmet amca tatlı mı tatlı bir ihtiyardi,erkenden dükkanı açıp eline bir gazete alıp gelip geçeni seyrederdi.Ozan ve herkes farkındaydı onun gazete okumayıp etrafı kolacan ettiğinin.'Ahmet amca biz geldik'diye Seslendi ona doğru koşarken. 'Oooo güzel kızım gelmiş sefalar getirmiş 'diye açtı kollarını tıpkı dedesiymis gibi .Ardından Ozanı görünce 'vayyyyyyy ozan ne kadar uzamissın bu ne yakışıklılık 'dedi.Kisa ama samimi muhabbeti arkadaşlarını bulmaları gerektiğini söyleyerek yarım bıraktılar. Sahile çok kalmamıştı aslında ama oyalaniyorlardi işte. Derken özlem, Ayşegül u gördü onlara doğru koşuyordu, 'nerede kaldınız dünden beri sizi bekliyoruz 'diye bağırıyordu koşarken. Sımsıkı sarıldılar kızlar çok Özlemislerdi birbirlerini koskoca bir kış ne çok şey birikmişti anlatacak ,mektuplar yuzyuze konuşmak gibi olmuyordu ki.Ozan ile aralarında epey mesafe olmuştu, gerçi ozanın işine geliyordu etrafı rahat rahat inceleme fırsatı olmuştu bu sayede.Adimlarini daha da hızlandırmasi bundandı, arkadan seslenmelerini bekle diye bağırmalarını umursamıyordu.
...ARZU YILMAZ ŞAŞOĞLU - 2...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder