İMECE ÖYKÜ BÖLÜM 1

Ozan çok heyecanlıydı. Koskoca bir sene bitmiş ve yine yaz gelmişti. Okul açısından başarılı bir seneydi 1989 yılı geride kalmıştı. Lise 1 bitmişti seneye Lise 2. Sınıf olacaktı. Her sene yazı büyük bir özlemle beklerdi çünkü her yaz yazlık evlerine giderlerdi ailece. Babası öğretmendi, çalıştığı okulun müdürüydü. Anadol arabalarına atlarlar yaklaşık 300 km bir yolculuktan sonra yazlık evlerinin olduğu o güzel sahil kasabasına varırlardı. Babaları bir süre sonra yaz sonunda onları tekrar almak üzere dönerdi. Yaklaşık iki üç aya arası bir süre orada kalırlardı.

Kardeşi Özlem’de çok heyecanlıydı tıpkı abisi gibi. İki kardeşin bu heyecanlarının sebebi tatil ve denizden çok yazlıklarındaki arkadaşlarıydı. Çok güzel bir arkadaş grupları vardı her sene çok güzel zaman geçirdikleri. Tatil bitince hepsi üzüntüyle ayrılırlardı. Sene içinde mektuplaşsalar da bu onlara yetmezdi. 

Ozan yazlığa geçen sene ilk defa gelen komşularının yeğeni Kadriye’nin yine gelip gelmeyeceğini merak ediyordu. Bir ay kadar kalmıştı Kadriye. Kendisiyle aynı yaştaydı. Çok akıllı ve bir o kadarda güzeldi. Açıkçası Ozan aşık olmasa da Kadriye’yi çok beğenmişti. Adresini alamadığı için mektup da yazamamıştı.

Tüm yolculuk boyunca heyecanlıydı iki kardeş. Ozan acaba Kadriye yine gelecek mi diye çok merak ediyordu. Akşamüzeri vardılar evlerine anneleri bir hafta önce gidip temizlemişti. İlk gün yine de yerleşme telaşıyla geçti. Akşam günün yorgunluğuyla erkenden yattılar. Sabah heyecan ve coşkuyla uyandılar. Kahvaltı yapmadan çıkmak isteseler de anneleri kahvaltılarını yapmadan izin vermedi. Hızla bir şeyler yiyip sahile doğru yürüdüler. Yoldan geçerken Ozan Kadriye’lerin evine baktı ama belli ki daha taşınmamışlardı perdeleri kapalıydı.
...OKTAY TOLGA BÜYÜKHİLAL - 1...