Ozan, o zamana kadar tuttuğu nefesini birden bıraktı. Dehşet içinde kalmıştı. Gerçekten gece ne olup bittiğini hiç hatırlamıyordu. Kendisinin kimseye zarar verebileceğine ihtimal vermese de, yanında başkalarına zarar verile ne müdahale edebilir ne de hatırlayabilirdi.Bir daha ,hangi sebeple olursa olsun, kontrolünü kaybetmeyeceğine dair kendine söz verdi. Biraz da cekinerek gruba yaklaştı. -Merhaba, ben Ozan,dün gece için sizlere teşekkür borçluyum, sağolun dedi. Tolga gizlice Elif'e göz kırparak -Asıl Elif'e teşekkür etmelisin, O'nun seni sahilde o halde bırakmaya gönlü razı olmadı, dedi. Elif Tolga'ya öldürücü bir bakış fırlattı ve Ozan'a dönerek hızlıca, -Önemli değil, kim olsa yapardım diyerek yürüyüp gitmek istedi. Ancak Ozan Elif'i durdurarak -Lütfen teşekkür etmeme izin verin, derken durakladı, -Hem ben sizi tanıyorum aynı okuldayız değil mi? Ozan'in gözlerinin içine bakarak gülümsemesiyle şaşırıp kalan Elif kendini toparlayıp -Evet yan sınıftayım, demeyi başardı. Tam da O'nun için görünmez olduğunu düşündüğü sırada! Ozan, yanakları birden gül rengine dönen bu güzel kızı, biraz minnet biraz da ilgiyle süzerek okulda nasıl olup da karşılaşmadıklarını soracaki ken arkadan bir Küçük Hanım,-Ozaaaan, yazlığa geldin ve benim haberim yok diye seslendi. Ozan'ın içinde güneş action bu ses tabii ki Kadriye'nindi. Beylerin hayran bakışları altında, etkisinden emin bir şekilde Ozan'ın yanına geldi.Yüzü aydınlanan Ozan neşesini saklayamadi -Seni yurtdışında o sanıyordum, Kadriye - Döndüğümü biliyorsundur dedi. Ozan -Evet bugün duydum, itiraf ediyorum. Kadriye -Tatil için harika fikirlerim var, sen de hepsinin içindesin haberin olsun diyerek Izan'ın koluna girdi. Tolga hemen atıldı, -Biz de bu planların içinde olmak isteriz "ozel" degilse diye sırıttı.
...ASUMAN FATMA KAPLAN - 8 ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder